Autor: Konrad, Opublikowano: 23/04/2010
W stanach, tak jak na całym świecie, coraz bardziej „dokuczliwy” jest system emerytalny. Nie tak dawno temu (w kategorii państwa), każdy Amerykanin dostawał emeryturę o określonej wielkości wypłacaną przez byłego pracodawcę. Jednak było to zbyt dużym obciążeniem dla firm i ten obowiązek został przeniesiony na Państwo. Obecnie amerykanie nie mają żadnej gwarancji, że w przyszłości starczy im środków na życie. Dlaczego warto przyglądać się USA? To tam powstają pomysły, które wielkie korporacje przeszczepiają na inne rynki.
W takich realiach banki próbują odbudować swój autorytet i zaufanie – zniszczone w kryzysie, o którym szybko amerykanie zapomną. Historia lubi zataczać koła. Nie dlatego, że taka jest jej natura, ale bo ktoś cyklicznie na tym zarabia. Warto zastanowić się, z której jest się strony. Aby ułatwić zobrazowanie swojej sytuacji, zachęcam do lektury przetłumaczonego wpisu z blogu Roberta Kiyosaki. Zanim dam do niego link, przybliżę trochę jego zawartość.
Robert uzupełnia swoimi opiniami rady, jakie udzielają banki z okazji miesiąca finansowej inteligencji (przypada on właśnie na kwiecień). Większość z tych rad dotyczy oszczędzania na emeryturę. Tyle wstępem. Poniżej prezentuję wspomniany wpis z moim komentarzem oddającym polskie realia.
Witam na moim blogu. Co tydzień będę się tu odnosił się do wydarzeń, które mnie zainteresowały.
W tym pierwszym wpisie zamierzam zająć się czymś, co jest bardzo bliskie mojemu sercu – mianowicie alfabetem finansowym lub, jak w tym przypadku, jego brakiem.
Nieźle się uśmiałem na wieść o tym, że kwiecień tego roku jest miesiącem alfabetu finansowego. Jak można się było spodziewać, z tej okazji duże banki i instytucje finansowe z Wall Street mają dla Ciebie kilka porad dotyczących tego, jak zaplanować swoją przyszłość finansową. Mam wrażenie, że gdziekolwiek bym się nie ruszył, natrafiam na jakiś artykuł, który wychwala powszechny pogląd, że trzeba iść do szkoły, znaleźć dobrą pracę, kupić sobie dom i inwestować w zdywersyfikowany portfel zawierający akcje i obligacje.
Weźmy na przykład artykuł z CNNMoney.com zatytułowany 6 Biggest Retirement Mistakes (ang. Sześć największych błędów związanych z emeryturami). Owa lista „błędów” wygląda niczym strona z podręcznika taktycznego jakiegoś dużego banku, zawierającego instrukcje dotyczące tego, jak dobrać się do Twoich pieniędzy. Poniżej podaję je po kolei, dołączając do każdego z nich moją opinię:
Wcześniejsza wypłata środków na emeryturę
Artykuł: Nie wypłacaj pieniędzy ze swojego planu emerytalnego zbyt wcześnie. „Pięć tysięcy dolarów wypłacone z planu emerytalnego przez osobę w wieku 25 lat może być warte około 75 tysięcy dolarów – przy założeniu, że przez kolejne 40 lat będzie przynosiło zysk na poziomie 7%”.
Moja opinia: To czyste szaleństwo. Nie mogę powstrzymać się od śmiechu, gdy czytam słowa: „przy założeniu, że przez kolejne 40 lat będzie przynosiło zysk na poziomie 7%”. Jak można napisać coś takiego po tym, jak niedawno rynek stracił prawie 50% swojej wartości? Czy uważasz, że ludzie liczący na średni zwrot na poziomie 7%, przywiązują jeszcze jakąś wagę do średnich? Nawet po poprawie koniunktury, która nastąpiła w ostatnim czasie, wartość rynku i tak jest niższa o 22% w porównaniu do najwyższej wartości, jaką dotychczas osiągnął.
Średnie nie mają znaczenia. Liczą się cykle. Pokładanie wiary w średnich jest dobre dla przeciętnych albo dla ludzi mierzących jeszcze niżej. A uzależnianie własnej emerytury od indeksów giełdowych niczym nie różni się od hazardu. Obstawiasz, że trafisz na dobry cykl, ale co będzie, jeżeli obstawisz źle? Stracisz wszystko.
Często przytaczany argument mówi, że w okresie 10 lat inwestycji na giełdzie, zawsze wychodzi się na plus. Czy ktoś widział zestawienie kilku scenariuszy dla podanej sytuacji? Dziwne, że wystarcza tylko takie słowne zapewnienie. To, że giełda „zazwyczaj” idzie w górę , nie oznacza, że tak będzie po tym jak zainwestujemy. Wystarczy spojrzeć na notowania sprzed kryzysu. Zarabia ten kto dobrze kupuje. Tylko dobry zakup daje podstawy dla dobrej sprzedaży. Jak sytuacja ma się w Polsce? Mamy ZUS i „filar” zarządzany przez fundusze inwestycyjne. Właściwie nie mamy żadnej kontroli nad inwestycjami przez te „instytucje” podejmowanymi. ZUS próbuje rozpaczliwie spłacać zobowiązania emerytalne niewystarczającymi napływami i pieniędzmi z budżetu państwa. Jak w takie stacji możemy mówić o inwestowaniu? Fundusze inwestycyjne zarabiają na prowizjach od transakcji naszymi środkami – nie efektów. Zapomniałem wspomnieć, że inwestują na giełdzie. Ale to jeszcze nic. Obracają tak dużą ilością pieniędzy, że nawet jak widzą nadchodzący kryzys, nie mogą wycofać kapitału. Może to skutkować bankructwem – i my zostajemy bez złotówki.
Rezygnacja z darmowych pieniędzy
Artykuł: Nie odprowadzając składek do planu emerytalnego, rezygnujesz z otrzymywania darmowych pieniędzy, bo w ten sposób nie uzyskujesz równowartości Twojej składki wpłacanej przez pracodawcę.
Moja opinia: Jak pieniądze, które od samego początku powinny być Twoje, mogą być darmowe? Przekonanie, że Twój pracodawca daje Ci pieniądze za nic, jest po prostu głupie. Gdybyś nie był zmuszony do korzystania z kiepskich instrumentów finansowych, takich jak fundusze emerytalne, to pieniądze te stanowiłyby część Twojej wypłaty. To są Twoje pieniądze. Pracodawcy mają nadzieję, że nie będziesz odprowadzał składek do planu emerytalnego, aby sami mogli wziąć te pieniądze. Poza tym artykuł nie wspomina ani słowem o tym, że aby nabyć prawo do uzyskania równowartości wpłaconych środków, musisz przepracować bardzo wiele lat. Dlatego też lepiej, żebyś nie stracił pracy, zanim prawa tego nie nabędziesz.
Oszczędzanie bez celu
Artykuł: Musisz określić optymalną dla siebie wysokość oszczędności emerytalnych. A potem każdego miesiąca musisz odkładać dostatecznie dużo pieniędzy, aby kwotę tę osiągnąć.
Moja opinia: Planowanie życia na emeryturze przy określonej kwocie oszczędności jest w najlepszym przypadku ryzykowne, a w najgorszym – jest dowodem ignorancji finansowej. Nie możesz przewidzieć tego, ile pieniędzy będziesz potrzebował na emeryturze, bo nie wiesz, na co będą Ci one potrzebne. Poza tym nie wiesz, w jakim stanie będzie gospodarka i dolar w przyszłości. Stanie się to dla Ciebie bardziej oczywiste, gdy zapoznasz się z kolejnym punktem.
W naszych realiach nie mamy nic do gadania – z racji, że nie mamy żadnej gwarancji wypracowanego zysku. W każdej chwili rząd może zmienić przepisy, a projekt obywatelskich zmian (ustawy) odrzucić. Tak na prawdę dowiemy się, ile będzie wynosiła nasza emerytura, tuż przed jej otrzymaniem.
Koszty opieki medycznej
Artykuł: Wielu ludzi nie bierze pod uwagę kosztów opieki medycznej, ponieważ błędnie zakłada, że ubezpieczenie zdrowotne i społeczne pokryją ich koszty związane z pobytem w domach spokojnej starości i z opieką we własnym domu. Średni koszt opieki medycznej na emeryturze może wynosić 250 tysięcy dolarów.
Moja opinia: Autor tego artykułu nie mówi Ci jednak, że kwota 250 tysięcy dolarów, którą podaje, jest o 56% wyższa w stosunku do roku 2002! Oto cytat z artykułu, do którego odsyła, a z którego zaczerpnął te informacje: „«Jeżeli w tym roku przechodzisz na emeryturę, to będziesz potrzebował 250 tysięcy dolarów oszczędności, by pokryć koszty opieki medycznej Twojej rodziny, gdy będziesz na emeryturze» ogłosiło we wtorek towarzystwo funduszy inwestycyjnych Fidelity. To więcej o 4% w stosunku do zeszłego roku i wzrost o 56% w porównaniu do roku 2002, gdy fundusz ten po raz pierwszy przedstawił szacunkowe koszty opieki medycznej emeryta”.
Jak masz zaplanować jakąś określoną wysokość oszczędności emerytalnych, gdy koszty opieki medycznej i inne koszty mogą w krótkim czasie znacząco wzrosnąć? Gdybym ustalił sobie jakąś wysokość oszczędności emerytalnych na podstawie kosztów opieki medycznej z 2002 roku, to dziś byłbym w poważnych tarapatach. Planowanie takiej optymalnej kwoty jest jak wierzenie w bajki. Nie uwzględnia ono okrutnej rzeczywistości, w której występuje inflacja.
Całkowicie się zgadzam z Kiyosakim. Warto też wziąć pod uwagę nadchodzącą zmianę profilu gospodarki. Tak jak obecnie budownictwo przezywa swój rozkwit – tak w dobie wyżu demograficznego idącego na emeryturę, ceny świadczeń pójdą gwałtownie w górę. To już nie klient będzie dyktował warunki, a firmy zapewniające opiekę zdrowotną.
Ignorowanie swoich inwestycji
Artykuł: Bacznie obserwuj swój portfel i nieustannie koryguj zajmowaną pozycję.
Moja opinia: Jak możesz wprowadzać korekty do portfela, który zawiera tylko jeden rodzaj aktywów? W rzeczywistości większość ludzi inwestuje wyłącznie w papiery wartościowe – najgorszy rodzaj inwestycji. Papiery wartościowe są dla finansowych ignorantów, ponieważ nie wymagają żadnej wiedzy finansowej. Przekonanie, że korygowanie portfela pełnego akcji, obligacji i funduszy jest możliwe, to mit. Dlaczego? Bo tak naprawdę nie masz żadnej kontroli nad tymi inwestycjami. Nie wiesz, co się dzieje w salach posiedzeń tych firm. Jesteś człowiekiem z zewnątrz. A zanim dokonasz korekty, ludzie wtajemniczeni już dawno wykonają odpowiednie kroki i zgarną większość zysków.
Jest to brutalna prawda, o której często zapominamy. Aby stać się kolejnym Worenem Buffetem trzeba mieć nie tylko wyczucie, ale i źródła sprawdzonych, rzetelnych informacji i być jedną z pierwszych osób, które je poznają.
Zwlekanie z rozpoczęciem oszczędzania
Artykuł: Im wcześniej zaczniesz oszczędzać i im dłużej będziesz to robił, tym więcej na tym zyskasz. „Żeby się o tym przekonać, rozważmy pewien przykład. Powiedzmy, że pewien 25-latek zaczyna odkładać 3 tysiące rocznie, wpłacając je na indywidualne konto emerytalne, lecz przerywa oszczędzanie po zaledwie 10 latach. Po kolejnych 40 latach mógłby oczekiwać, że jego inwestycja w wysokości 30 tysięcy dolarów wzrosła do ponad 472 tysięcy, zakładając 8-procentowy zwrot”.
Moja opinia: Oszczędzający tracą, bo dolar jest w tarapatach. Mój biedny ojciec mawiał: „Dolar oszczędzony, to dolar zarobiony”. Problem polega na tym, że biedny ojciec nie znał historii monetarnej swojego kraju. W 1971 roku Nixon zmienił zasady rządzące pieniędzmi, znosząc wymienialność dolara na złoto. Gdy to zrobił, dolar przestał być pieniądzem i stał się środkiem płatniczym. Na przestrzeni dziejów wartość wszystkich środków płatniczych ostatecznie spadała do zera. Nie miały żadnej wartości. Stawiając na dolara, stawiasz na środek płatniczy – a takie działanie jest wbrew temu, co mówi nam historia.
Bogaty ojciec znał i rozumiał historię pieniądza. Nauczył mnie, jak ważna jest świadomość tego, że dolary amerykańskie są prawnym środkiem płatniczym – czyli pieniądzem stworzonym z niczego. Uświadomił mi, że wszystkie środki płatnicze upadają i że dla mądrych inwestorów oczywiste jest to, że środek płatniczy, tak jak prąd elektryczny, musi nieustannie się przemieszczać, w przeciwnym razie przestaje istnieć. Umieszczając swoje dolary w banku, skazujesz je na unicestwienie.
Poza tym czy zauważyłeś, że autor tego artykułu zmienił stopę zwrotu z 7%, którą podał na początku artykułu, do 8%, o której mówi w końcowej jego części? Dla mnie to jest matactwo.
Jeżeli od dawna interesujesz się tym, co promuje firma Rich Dad, to wiesz, że zasady przedstawione w tym artykule CNN to stare zasady rządzące pieniędzmi. Napisałem o tym w mojej najnowszej książce Spisek bogatych. Aby dobrze przygotować swoją finansową przyszłość, musisz przestać słuchać grubych ryb z Wall Street i bankowców, którzy chcą, żebyś wpłacał swoje pieniądze do ich banków i funduszy inwestycyjnych. Musisz przestać być bezmyślnym uczestnikiem finansowego obłędu, który jest potęgowany w miesiącu finansowej ignorancji.
Zamiast tego zainwestuj w swoją inteligencję finansową. Dowiedz się, jak przejąć kontrolę nad swoimi inwestycjami. I poznaj nowe zasady rządzące pieniędzmi.
Popieram Kiyosakiego. Od wieków to Ci, którzy byli przedsiębiorczy i umieli zaspokajać potrzeby otoczenia mieli zapewniony przychód – niezależnie od reali w jakich żyli. Jeżeli masz na kogoś liczyć, licz na siebie!
Za: http://www.bogatyojciec.pl/index.php?sub=579&utm_medium=email&utm_source=newsletter&utm_campaign=blog&utm_term=201004&utm_content=miesiac_finansowej_ignorancji
